Voor het vijfde jaar op rij zijn mijn echtgenote en ikzelf op zomervakantie geweest naar Sankt Moritz in het hotel van INTERSOC.
Sinds een paar jaar reizen we samen met Simonne, een echte kenner van de streek.

Dag 1, 24 juli:

de heenreis : De EC 90 "Vauban" rijdt als IC naar Luxemburg - de Vauban is de categorie Euro City niet meer waardig.
Dit jaar rijdt de Vauban tot Chur dus geen overstap tussen Basel SNCF en Basel SBB.

De trein van 5.58 die we in Brugge zouden nemen werd wegens defect aan het stuurstandrijtuig afgeschaft. De volgende trein naar Brussel was die van 6.O1, die evenwel tussen Brugge en Gent als stoptrein rijdt? Onze voorziene aankomst te Brussel-Zuid was nu 7.22 i.p.v. 6.50. Hierdoor werd de overstaptijd beperkt tot 10 minuten. Na contact met Intersoc en overleg tussen de treinbegeleidster en de NMBS, kregen we melding dat de Vauban zou wachten en dat de trein waarop we zaten op hetzelfde perron zou aankomen als dit waar de Vauban klaar stond om te vertrekken. Bij aankomst te Brussel werd dit duidelijk omgeroepen in de trein. De treinbegeleidster heeft alles in het werk gesteld om de andere medereizigers in te lichten en een dame die lichtelijk in paniek was tot bij ons te brengen zodat ze wat kon bijkomen van de emoties. Ik heb de treinbegeleidster dan ook nog uitdrukkelijk bedankt in Brussel-Zuid en na thuiskomst een mail verstuurd naar de NMBS en de ombudsman met een dankbetuiging. Als het goed is zet ik het ook graag in de verf. Een pluim voor de treinbegeleidster.

We zijn op tijd aangekomen te Sankt Moritz, in de regen. De volgende dagen hebben we geen regen maar gehad overdag tot de volgende vrijdag!

Dag 2, 25 juli:

als naar goede gewoonte acclimatiseren dag (Sankt Moritz ligt op 1750m).
's Morgens een wandeling rond het meer en aanschaf van een GraubündenPASS (nieuwe formule - 3 of 5 dagen vrij reizen (trein, bus, PostAuto) - te kiezen in 7 of 14 dagen - 1 zone of gans Graubünden - dit is niet meer zo interessant als vroeger en in verhouding eerder duurder: geen (50%) korting meer op de bergbanen en geen 50% korting op de trein op de andere dagen).

Na de middag inlooptocht naar het vernieuwde station van Pontresina (enkel het oude wachthuisje op perron 3/4 is nog overgebleven. Ook werd een groot deel van de seininrichting gemoderniseerd (elektronische wisselstandaanduiders i.p.v. mechanische).

Dag 3, 26 juli:

het weer is fantastisch, dus ideaal om van Preda naar Bergün te wandelen langs het vermaarde Bahnhistortischer Lehrpfad. De Albula 3 viaduct staat in de steigers (witte bekleding tegen weer en wind).
Tijdens die tocht heb ik het Albula 2 viaduct eens aandachtig bekeken en dit kan ook een grondige opfrisbeurt gebruiken. Het pad heeft vele mooie plekjes vanaf waar men de treinen kan zien voorbijrijden.

Te Bergün langs het kerkje gepasseerd (gesloten wegens restauratiewerken) en via het Ortsmuseum (een bezoekje waard) met veel oude gebruiksvoorwerpen en nagebouwde leefruimtes EN een modelbaan van de Albulapas.

Op de terugreis stap ik af te Spinas om foto's te nemen van enkele spoorwegrestanten waarover ik tot nu nog geen verdere informatie heb.
Daarna met gehaaste spoed (in 45 min 5 km en continue lichtjes bergaf) richting Bever om op tijd te zijn voor de volgende trein naar Sankt Moritz (in Spinas stopt slechts om de twee uur een trein).

Dag 4, 27 juli:

Ramptoerist spelen: op naar Brusio om te zien welke schade de steenlawine van vorige herfst heeft aangericht en hoe de RhB het spoor heeft herbouwd en beveiligd. Onderweg even halt gehouden in het station van Ospizio Bernina voor een kop koffie.

Het rechte stuk tussen Brusio en het keerviaduct verloopt nu via een lichte boog rond de gevaarlijke bergwand, zodat bij een nieuwe steenlawine er een soort van opvangput is voor vallende stenen die achteraf gemakkelijker kunnen weggenomen worden.
De steenmassa die nog in de omgeving ligt is indrukwekkend, het zal daar angstaanjagend geweest zijn.
Terug met de trein naar Poschiavo en dan met de Postauto over de Berninapas terug naar het hotel.

Dag 5, 28 juli:

Met de Postauto naar Maloja en verder naar Vicosoprano onderaan de Malojapas. De afdaling in de vele haarspeldbochten is indrukwekkend. Na de lunch terug naar Maloja ook via de Malojapas. De bestuurder van de Postauto moet meerdere keren zijn speciale claxon laten schallen, in sommige haarspeldbochten kan hij niet zien als er auto's naar beneden komen. Sommige bergpassen zijn voorzien van verkeersborden die aangeven dat de Postauto absolute voorrang heeft (ook als hij naar beneden rijdt!).

In Maloja nog een tussenstop gemaakt en een bezoek gebracht aan de "Belvedère" met prachtig uitzicht op de Malojapas en een wandeling gemaakt langsheen de gletsjermolens. Het was daar zeer rustig tot op het moment dat men met een helikopter beton begon heen en weer te vliegen voor de bouw van wellicht alweer een skilift.
Dan terug naar het hotel, deels met de bus deels te voet langs de skischans.

Dag 6, 29 juli:

Naar Alp Grüm, waar twee ezels mijn aandacht trekken (de grootste ezel staat achter de camera!). Dan wat teruggekeerd richting Ospizio Bernina om vanaf Mot de afdaling naar de Acqila da Pila aan te vatten. Die was lastiger dan verwacht, maar de stilte en de ongerepte natuur zijn een verademing. Je hoort enkel een kleine waterval die je maar één keer kan zien (en een voorbijvliegende helikopter).
Net voor het in 2006 volledig vernieuwde spoorviaduct over de rivier verspert een bende koeien mij de weg. Er zit niets anders op dan geduldig te wachten tot die dames zich verplaatsen, zodat ik mij tussen het pad en de rivier - door wat nog rest aan plantengroei - voorzichtig een weg kan banen tot aan de weideafsluiting. Mijn schoenen zijn besmeurd met restanten van afgewerkte koeienvoeding, maar de rivier spoelt alles makkelijk weg.

Aangekomen te Cavaglia neem ik de tijd voor een verfrissing in de "stationsbar".
Na een korte wandeling bereik ik het recent uitgebouwde bezoekerscentrum van de gletsjermolens. Die zijn veel indrukwekkender dan deze in Maloja en alles is recent aangelegd. Er is zelfs een molen waarin men via een ladder kan afdalen. Aan het einde kan men zien hoe het water in zo'n gletsjermolen ronddraait.
Hierna terug hotelwaarts met de Rhätische Bahn.

Dag 7, 30 juli:

Voormiddag om de toerist uit te hangen en wat souvenirs te kopen.
Na de middag treinspotten te Samedan, maar wegens te felle en frisse Malojawind verplaats ik mij naar Pontresina.
Er is daar redelijk veel beweging (goederentreinen - locwissels van de Berninaexpress).

Dat geduldig wachten altijd wel iets speciaals kan opleveren heb ik hier ook meegemaakt. Eén van de zomertreinen tussen Alp Grüm en Sankt Moritz wordt gereden met de nostalgische gele motorwagens nr 30 & 34.

Echt genieten van de oude tijd is dit, houten banken, het gekletter van de schakelkast acht je rug en het nogal harde rijgedrag zoals het in grootvaders tijd was.

Dag 8, 31 juli:

's Morgens hangen de wolken laag, veel te laag! We besluiten (mijn echtgenote, onze vriendin en ikzelf) om het toch te wagen om naar de Morteratsch gletsjertong te gaan. Als de trein aankomt te Morteratsch begint het te regenen (men had buien voorspeld). Na wat wachten besluiten we toch om onze regenkledij aan te trekken en op pad te gaan. Als we aan de gletsjertong aankomen, houdt het op met regenen en kunnen we ons wagen aan een klauterpartij naar enkele kleine gletsjergrotten. De aanblik van de gletsjer (die er elk jaar slechter uit ziet, doet al gauw de regen vergeten. Na de nodige foto's vatten we de terugweg aan naar het station en krijgen we onderweg een nieuwe regenbui te verwerken.

In het station aangekomen besluiten de dames om terug te keren naar het hotel, ikzelf zoek een droog plaatsje voor de lunch en werkelijk het stopt met regenen.

Ik vat dus mijn geplande wandeling richting Pontresina (6 km) aan zonder regen en na een tijdje kan ik zelfs al mijn regenkledij opbergen (de paraplu binnen handbereik evenwel). Onderweg nog wat gedruppel waarbij de paraplu volstaat. Na een korte halte in het stationnetje van Surovas kom ik na bijna twee uur stappen aan te Pontresina. Omdat ik geen zin heb om te wachten op de volgende trein/bus ga ik te voet verder naar het hotel (5 km). Ik wandelde die dag in totaal ongeveer 5 uur.

Dag 9, 1 augustus - Nationale feestdag van Zwitserland:

De regen is terug verdwenen.
Via de Signalbahn naar het eindstation van de Chantarellabaan en dan via de trap naar het Centrum van Sankt Moritz.

Ik de namiddag eens iets totaal anders: "Airshow" van modelvliegtuigen te Samedan. Er staat ook een groot jachtvliegtuig dat ook een demonstratievlucht maakt. Er is een grote variatie aan modelvliegtuigen met allerlei types aandrijvingen: elektrisch, benzinemotoren, straalmotoren en zonder motor (zweefvliegtuig).

's Avonds hadden we vuurwerk verwacht, maar behoudens enkele privé-initiatieven en wat vuren/fakkels en vooral veel lawaaierige voetzoekers was er niet veel te beleven.